“Όλες οι χρήσεις της κάνναβης είναι φαρμακευτικές”, του Σίμου Δαλκυριάδη 

Εισαγωγή
Έχω κάνει μεταφράσεις από τα αγγλικά στα ελληνικά σε δεκάδες άρθρα για την κάνναβη (ετοιμάζω και ένα βιβλίο πολλών σελίδων). Έχω προσέξει ότι, πρώτα από όλα χρησιμοποιούν επιτηδευμένα, την λέξη “marijuana” όταν θέλουν είτε να δηλώσουν ότι αναφέρονται στην κάνναβη που περιέχει THC και έχει ευφορική επίδραση και την λέξη “hemp” όταν θέλουν να δηλώσουν ότι αναφέρονται στην βιομηχανική/κλωστική κάνναβη που δεν περιέχει αρκετή ποσότητα THC για να δώσει κάποιο ευφορικό αποτέλεσμα. Όταν πάλι θέλουν να φανούν ως πιο “επιστημονικοί” (όχι πάντα) χρησιμοποιούν την λέξη “cannabis” (σκέτη ή συνοδευμένη από τις λέξεις sativa ή indica) λόγω του ότι αυτή είναι και η κανονική επιστημονική ονομασία του φυτού.

Τώρα ανάλογα με το τι θέλει να περάσει ο κάθε αρθρογράφος / συγγραφέας όταν θέλει να αναφερθεί κάπως διαφορετικά στην κάνναβη κολλάει μπροστά από την λέξη “marijuana” και τα επίθετα “medical” (ιατρική) ή “recreational” (ψυχαγωγική).
Φυσικά αυτό συμβαίνει λόγο της 80 και πλέον χρόνων απαγόρευσης και του “στίγματος” που υπάρχει πάνω στην κάνναβη. Την δεκαετία του 1930 ή 1940 είτε έλεγες marijuana, είτε διάβολος ήταν το ίδιο και το αυτό. Αντιμετώπιζες μια αντίδραση κόλαση και από τα δυο….

Ευτυχώς σήμερα τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Η κάνναβη (αυτό είναι το σωστό όνομα αναφοράς) είναι ένα φυτό που περιέχει εκατοντάδες χημικές ενώσεις που είναι ευεργετικές για τον ανθρώπινο οργανισμό λόγω του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος που υπάρχει στο σώμα μας και που ρυθμίζει όλα τα άλλα συστήματα μέσα στον οργανισμό μας.

Κάθε χρήση της κάνναβης είναι φαρμακευτική, είτε το θέλουμε είτε όχι.

Δεν υπάρχει διαχωρισμός ιατρικής χρήσης και ψυχαγωγικής γιατί η λειτουργία της στον ανθρώπινο οργανισμό είναι η ίδια άσχετα αν εμείς την χρησιμοποιούμε για να θεραπευτούμε ή για να νιώσουμε το ευφορικό αίσθημα. Η κάνναβη θα κάνει την δουλειά της και στις δυο περιπτώσεις, όπως θα έκανε ένα οποιοδήποτε άλλο φάρμακο.

Δεν μπορούμε να λέμε ότι η κάνναβη έχει είτε φαρμακευτική/ιατρική χρήση, είτε ψυχαγωγική χρήση. Τότε θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε την κάθε χρήση της συγκεκριμένα, δηλ. όταν χρησιμοποιούμε προϊόντα διατροφής από κάνναβη (πχ. αλεύρι και λάδι από τους σπόρους της, ακόμα και εδώ λειτουργεί έμμεσα ως “φάρμακο”) τότε θα πρέπει να λέμε η διατροφική χρήση της κάνναβης, όταν χρησιμοποιούμε ρούχα και προϊόντα όπως τσάντες, σάκους κτλ. (από τα νήματα του κορμού της κάνναβης) θα πρέπει να λέμε η ενδυτική χρήση της κάνναβης… δεν έχουν τελειωμό ούτε οι χρήσεις της κάνναβης αλλά ούτε και οι χαρακτηρισμοί αυτών των χρήσεων, άσχετα αν κάποιοι προσπαθούν να διαχωρίζουν τις χρήσεις της σε φαρμακευτική / ιατρική, σε ψυχαγωγική και σε βιομηχανική. Η κάνναβη είναι μια και στην περίπτωση που την καταναλώνουμε είναι και φάρμακο.

Φυσικά και οι διαφορετικές ποικιλίες της κάνναβης που περιέχουν διαφορετικές ποσοστώσεις και αναλογίες στα βασικά τους κανναβινοειδή (κυρίως γίνεται αναφορά για την δέλτα-9-τετραϋδροκανναβινόλη, THC [προφέρεται τι-εϊτσ-σι] που είναι η ψυχοδραστική χημική ένωση στο φυτό, αλλά τελευταία αναφέρεται και η κανναβιδιόλη, CBD [προφέρεται σι-μπι-ντι]) και σε όλες τις άλλες χημικές ενώσεις όπως είναι τα τερπένια ή τερπενοειδή και τα φλαβονοειδή, έχουν και διαφορετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Και τα διαφορετικά αντιπυρετικά φάρμακα δεν κάνουν το ίδιο; Ενώ όλα στοχεύουν στην μείωση του πυρετού, έχουν διαφορετικές χημικές συνθέσεις και διαφορετικές επιδράσεις.

Φυσικά όλη η “δαιμονοποίηση” της κάνναβης οφείλεται στην ψυχοδραστική, ευφορική επίδραση που έχει μια μόνο χημική ένωση στην κάνναβη, η THC. Από την μια ήταν ο “δήθεν” πουριτανισμός της αμερικανικής κοινωνίας την δεκαετία του ‘30 που θεωρούσε κάθε διασκέδαση διαβολική και επικίνδυνη για τα χριστά ήθη (μην ξεχνάμε τι έγινε και με την ποτοαπαγόρευση). Από την άλλη ήταν τα συμφέροντα, τόσο της νεότευκτης βιομηχανίας του πετρελαίου και των προϊόντων του (πχ. πλαστικά) όσο και των φαρμακοβιομηχανιών που είχαν καταλάβει ότι τα μεγάλα κέρδη είναι στις πατέντες και στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας των φαρμάκων και επειδή η κάνναβη είναι φυτό και δεν πατεντάρεται, βοήθησαν στο να απαγορευτεί. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολυάριθμα άρθρα για θέμα, όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για την ιστορία της απαγόρευσης της κάνναβης μπορεί να διαβάσει δυο πολύ καλά άρθρα που έχω βάλει στο Πειρατικό Παπαγαλάκι:
1) “Οι θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης και οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης” https://is.gd/RDlyXW
2) “Ο Νόμος περί Φορολόγησης της Μαριχουάνας του 1937 των ΗΠΑ” https://is.gd/mucuCJ

Όλα παίζουν ρόλο, η ποικιλία (αναφέρεται και ως chemvar, δηλ. χημικοποικιλία), το προϊόν, η δοσολογία, ο τρόπος λήψης, κτλ. της κάνναβης που παίρνει κάποιος. Ακόμα παίζει ρόλο στο πως θα επιδράσει η κάνναβη και ο διαφορετικός οργανισμός που έχει ο κάθε άνθρωπος, η κατάσταση της υγείας του, το βάρος του, το διαφορετικό ενδοκανναβινοειδές του σύστημα (αναφέρεται και ως ενδοκανναβινοειδής τόνος), η εμπειρία ή απειρία στην χρήση κάνναβης, τα πάντα.

Όμως ότι και να είναι διαφορετικό στην κάνναβη, όταν την λαμβάνουμε θα είναι πάντα φάρμακο, απλά θα έχει διαφορετική επίδραση, όπως άλλωστε κάνουν και όλα τα φάρμακα, θα λειτουργήσει έτσι όπως είναι να λειτουργήσει. Το αν κάποιος παίρνει κάνναβη για “ψυχαγωγικούς σκοπούς” ή για “ιατρικούς σκοπούς” δεν αλλάζει αυτό που είναι η κάνναβη και τις επιδράσεις της, αυτή είτε έτσι είτε αλλιώς θα λειτουργήσει ως φάρμακο.

Οπότε είτε το θέλουμε είτε όχι (ουσιαστικά είτε το γνωρίζουμε, είτε όχι) η κάνναβη είναι φάρμακο, πάντα και παντού και για όποιον σκοπό κάποιος την καταναλώνει.

Μάζεψα μερικές αναφορές που θεωρώ ότι είναι σχετικές με το θέμα που αναφέρω εδώ, μερικές δεν τις μετάφρασα ολόκληρες αλλά κατά μέρος. Είναι μια μελέτη για το ενδοκανναβινοειδές σύστημα, το άρθρο για την κάνναβη στην wikipedia και η σελίδα για την κάνναβη στο National Institute on Drug Abuse των ΗΠΑ:

Το Ενδοκανναβινοειδές Σύστημα ως αναδυόμενος στόχος της Φαρμακοθεραπείας
PAL PACHER, SÁNDOR BÁTKAI και ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΝΟΣ
[pdf αρχείο, 74 σελίδες στα αγγλικά] http://pharmrev.aspetjournals.org/…/pharm…/58/3/389.full.pdf

Περίληψη
Η πρόσφατη ταυτοποίηση των υποδοχέων κανναβινοειδών και των ενδογενών τους λιπιδικών συνδετήρων έχει προκαλέσει μια εκθετική ανάπτυξη μελετών που διερευνούν το ενδοκανναβινοειδές σύστημα και τις ρυθμιστικές του λειτουργίες στην υγεία και στις ασθένειες. Τέτοιες μελέτες διευκολύνθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την εισαγωγή επιλεκτικών ανταγωνιστών υποδοχέων κανναβινοειδών και αναστολέων του ενδοκκαναβινοειδούς μεταβολισμού και της μεταφοράς (σηματοδότησης), καθώς και σε ποντίκια που έχουν έλλειψη υποδοχέων κανναβινοειδών ή την αποκομιδή μέσω ενδοκανναβινοειδούς ενζύμου από την υδρολάση αμιδίου λιπαρού οξέος. Κατά την περασμένη δεκαετία, το ενδοκανναβινοειδές σύστημα εμπλέκεται σε έναν αυξανόμενο αριθμό φυσιολογικών λειτουργιών τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό νευρικό σύστημα και στα περιφερειακά όργανα. Το πιο σημαντικό, η ρύθμιση της δραστηριότητας του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος αποδείχτηκε ότι έδινε θεραπευτική υπόσχεση σε ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών ασθενειών και παθολογικών καταστάσεων, που κυμαίνονται από τις διαταραχές διάθεσης και άγχους, τις κινητικές διαταραχές όπως η νόσος του Parkinson και του Huntington, τον νευροπαθητικό πόνο, την πολλαπλή σκλήρυνση και την βλάβη σπονδυλικής στήλης έως τον καρκίνο, την αθηροσκλήρωση, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το εγκεφαλικό επεισόδιο, την υπέρταση, το γλαύκωμα, την παχυσαρκία / το μεταβολικό σύνδρομο και την οστεοπόρωση, για να αναφέρουμε μερικέ μόνο από αυτές. Ένα εμπόδιο στην ανάπτυξη των κανναβινοειδών φαρμάκων ήταν οι κοινωνικά μη-αποδεκτές ψυχοδραστικές ιδιότητες φυτικών ή συνθετικών αγωνιστών που μεσολαβούν στους υποδοχείς CB1. Ωστόσο, αυτό το πρόβλημα δεν προκύπτει όταν ο θεραπευτικός στόχος επιτυγχάνεται με θεραπεία με έναν ανταγωνιστή υποδοχέα CB1, όπως στην παχυσαρκία, και μπορεί επίσης να απουσιάζει όταν η δράση των ενδοκανναβινοειδών ενισχυθεί έμμεσα μέσω του αποκλεισμού του μεταβολισμού ή της μεταφοράς τους. Η χρήση επιλεκτικών αγωνιστών υποδοχέων CB2, οι οποίοι δεν έχουν ψυχοδραστικές ιδιότητες, θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια άλλη ελπιδοφόρα οδό για ορισμένες συνθήκες. Το δυναμικό κατάχρησης των φυτικών κανναβινοειδών μπορεί επίσης να περιοριστεί μέσω της χρήσης παρασκευασμάτων με ελεγχόμενη σύνθεση και προσεκτική επιλογή της δόσης και της οδού χορήγησης. Ο αυξανόμενος αριθμός προκλινικών μελετών και κλινικών δοκιμών με ενώσεις που ρυθμίζουν το ενδοκανναβινοειδές σύστημα θα οδηγήσει πιθανώς σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις σε μια σειρά ασθενειών για τις οποίες οι τρέχουσες θεραπείες δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες των ασθενών. Εδώ παρέχουμε μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της τρέχουσας κατάστασης γνώσης του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος ως στόχου της φαρμακοθεραπείας.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Περίληψη
Ι. Εισαγωγή
ΙΙ. Η φαρμακολογία των κανναβινοειδών
Α. Κανναβινοειδείς υποδοχείς και συνδετήρες
Β. Σηματοδότηση υποδοχέα κανναβινοειδών
Γ. Ενδοκανναβινοειδή
III. Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα ως θεραπευτικός στόχος σε παθοφυσιολογικές συνθήκες
Α. Ασθένειες ενεργειακού μεταβολισμού
1. Ενδοκανναβινοειδή και ρύθμιση της όρεξης
2. Ενδοκανναβινοειδή και μεταβολισμός της περιφερικής ενέργειας
3. Παχυσαρκία και συναφείς μεταβολικές ανωμαλίες
4. Καχεξία και ανορεξία
Β. Πόνος και φλεγμονή
Γ. Διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος
1. Νευροτοξικότητα και νευροτραύμα
2. Εγκεφαλικό
3. Πολλαπλή σκλήρυνση και τραυματισμός του νωτιαίου μυελού
4. Διαταραχές της κίνησης (διαταραχές των βασικών γαγγλίων)
α. Νόσος του Parkinson και τη δυσκινησία που προκαλείται από τη λεβοντόπα
β. Νόσος του Huntington
γ. Σύνδρομο Gilles de la Tourette, όψιμη δυσκινησία και δυστονία
5. Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση
6. Νόσος του Alzheimer
7. Επιληψία
8. Ψυχικές διαταραχές
α. Σχιζοφρένεια
β. Άγχος και κατάθλιψη
9. Αϋπνία
10. Ναυτία και έμετος
11. Εθισμός στα ναρκωτικά και διαταραχές από το αλκοόλ
α. Οπιούχα
β. Νικοτίνη
γ. Κοκαΐνη
δ. Αλκοόλ
ε. Ψυχοδιεγερτικά
Δ. Καρδιαγγειακές και αναπνευστικές διαταραχές
1. Υπέρταση
2. Κυκλοφορικό σοκ
3. Τραυματισμός του μυοκαρδίου
4. Αθηροσκλήρωση
5. Άσθμα
Ε. Οφθαλμικές διαταραχές (γλαύκωμα και αμφιβληστροειδοπάθεια)
ΣΤ. Καρκίνος
Ζ. Διαταραχές του γαστρεντερικού και του ήπατος
1. Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
2. Οξεία και χρόνια ηπατική νόσο (ηπατίτιδα και κίρρωση του ήπατος)
Η. Μυοσκελετικές διαταραχές
1. Αρθρίτιδα
2. Οστεοπόρωση
V. Ενδοκανναβινοειδή και αναπαραγωγικές λειτουργίες
IV. Μελλοντικές κατευθύνσεις
Ευχαριστίες
Βιβλιογραφικές αναφορές

(η συνέχεια στην μελέτη στα αγγλικά…)

Η κάνναβη ως φάρμακο
(Medical cannabis)
Από την Wikipedia, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
https://en.wikipedia.org/wiki/Medical_cannabis

Η κάνναβη ως φάρμακο ή για ιατρική χρήση, είναι η κάνναβη και τα κανναβινοειδή που συνταγογραφούνται από τους γιατρούς για τους ασθενείς τους. Η χρήση της κάνναβης ως φαρμάκου δεν έχει δοκιμαστεί αυστηρά λόγω των περιορισμών στην παραγωγή και των άλλων κυβερνητικών κανονισμών. Τα περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η κάνναβη μπορεί να μειώσει τη ναυτία και τον εμετό κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, να βελτιώσει την όρεξη σε άτομα με HIV / AIDS και να μειώσει τον χρόνιο πόνο και τους μυϊκούς σπασμούς.

Η βραχυπρόθεσμη χρήση αυξάνει τον κίνδυνο τόσο μικρών όσο και σοβαρών δυσμενών επιπτώσεων. Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ζαλάδα, αίσθημα κόπωσης, έμετο και ψευδαισθήσεις. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κάνναβης δεν είναι σαφείς. Οι ανησυχίες περιλαμβάνουν τα προβλήματα μνήμης και γνωστικής λειτουργίας, τον κίνδυνο εθισμού, τη σχιζοφρένεια στους νέους και τον κίνδυνο της τυχαίας κατανάλωσης από παιδιά.

Το φυτό της κάνναβης έχει ιστορικό ιατρικής χρήσης που χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν σε πολλούς πολιτισμούς. Η ιατρική χρήση της κάνναβης είναι αμφιλεγόμενη. Ορισμένες ιατρικές οργανώσεις ζήτησαν την απομάκρυνση της από την λίστα των ελεγχόμενων ουσιών του Πίνακα Ι και να γίνει μια συνολική κανονιστική και επιστημονική επανεξέταση. Άλλοι, αντιτίθενται στη νομιμοποίηση της ιατρικής χρήσης της κάνναβης.

Η ιατρική κάνναβη μπορεί να χορηγηθεί με τη χρήση ποικίλων μεθόδων, όπως με ρευστά βάμματα, εξάτμιση ή κάπνισμα αποξηραμένων οφθαλμών, κατανάλωσης βρώσιμων προϊόντων, σε κάψουλες, σε υπογλώσσια, δερματικά επιθέματα ή σπρέι για το στόμα ή το δέρμα. Τα συνθετικά κανναβινοειδή είναι διαθέσιμα ως συνταγογραφούμενα φάρμακα σε ορισμένες χώρες. Και είναι οθίες όπως η δροναβινόλη και τη ναβιλόνη. Η ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης είναι παράνομη στις περισσότερες περιοχές του κόσμου, αλλά η ιατρική χρήση της κάνναβης είναι νόμιμη σε ορισμένες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αυστρία, ο Καναδάς, η Τσεχία, η Φινλανδία, η Γερμανία, το Ισραήλ, η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία, η Ισπανία και πάνω από τις μισές πολιτείες στις ΗΠΑ. Η Αυστραλία έχει εγκρίνει νόμους που επιτρέπουν τη χρήση κάνναβης για ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς σε ορισμένες πολιτείες της. Στις ΗΠΑ, 29 από αυτές και η περιφέρεια της Κολούμπια έχουν εγκρίνει νομοθεσία που επιτρέπει την κατοχή, χρήση και διανομή κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς με κάποιον τρόπο. Παρόλο που η κάνναβη παραμένει απαγορευμένη για οποιαδήποτε χρήση σε ομοσπονδιακό επίπεδο, η τροπολογία Rohrabacher–Farr amendment* τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο του 2014, περιορίζοντας την ικανότητα της ομοσπονδιακής νομοθεσίας να επιβληθεί σε κράτη όπου η ιατρική χρήση της κάνναβης έχει νομιμοποιηθεί…
https://en.wikipedia.org/…/Rohrabacher%E2%80%93Farr_amendme…

Η Κάνναβη ως Φάρμακο
(Marijuana as Medicine)
https://www.drugabuse.gov/publ…/drugfacts/marijuana-medicine
National Institute on Drug Abuse, NIDA
(Εθνικό Ινστιτούτο για την Κατάχρηση Ουσιών)
USA / ΗΠΑ
Revised April 2017

Τι είναι η ιατρική/φαρμακευτική κάνναβη;

Τι είναι τα κανναβινοειδή;

Η χρήση κάνναβης κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη

Ποια φάρμακα περιέχουν κανναβινοειδή;


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.